خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در این شعر از درد آسمان بی‌غش و آتش در خرمن صبح سخن می‌گوید و خورشید را به رشک متهم می‌کند. در نهایت، نوروز را به عنوان روزی خوش و جهان‌تاب توصیف می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان پیچیده و استعاره‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۴ - امشب می درد آسمان بی غش باد
امشب می درد آسمان بی غش باد
در خرمن صبح این شب ما آتش باد ۱
خورشید اگر ز رشک امشب سوزد
نوروز جهان تویی که روزت خوش باد ۲
در خرمن صبح این شب ما آتش باد ۱
خورشید اگر ز رشک امشب سوزد
نوروز جهان تویی که روزت خوش باد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - آن شوخ چو جام ناز در چنگ گرفت
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - در کوی تو هر گه پای اندیشه نهاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
