خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از دوری معشوق و تأثیر آن بر دل خود سخن می‌گوید. او دلش را مانند آتشکده‌ای توصیف می‌کند که اکنون به ویرانه‌ای تبدیل شده است. همچنین، هر ذره از خاک کوی معشوق را مانند ماهی درخشان می‌بیند و هر لحظه دوری را مانند چشمی پر از اشک می‌داند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، درک آن را برای سنین پایین دشوار می‌کند.
شماره ۳۷ - دور از تو دلم چو سینه آهستانی‌ست
دور از تو دلم چو سینه آهستانی‌ست
آتشکده‌ای کنون گیاهستانی‌ست ۱
هر ذره ز کوی تو چو ماهستانی‌ست
هر لختم چون دیده نگاهستانی‌ست ۲
آتشکده‌ای کنون گیاهستانی‌ست ۱
هر ذره ز کوی تو چو ماهستانی‌ست
هر لختم چون دیده نگاهستانی‌ست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - این اسب که چون خواجه ما فرتوتیست
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - داریم بتی که در بنی‌‌آدم نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
