خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه بیانگر عشق و دلدادگی شاعر به معشوق است که غم او را همراه همیشگی خود می‌داند و زیبایی معشوق را مانند گلی می‌بیند که از خاک و آب وجود خودش روییده است. شاعر تأکید می‌کند که معشوق آزاد است تا با هرکسی که می‌خواهد باشد، زیرا قلب شاعر در هر حال متعلق به اوست.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل احساسات و مضامین شعر نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۱ - ای آنکه غمت پردگی محمل ماست
ای آنکه غمت پردگی محمل ماست
حسن تو چو گل دمیده ز آب و گل ماست ۱
تو خواه به گل نشین و خواهی با خار
کآنکس که ربوده دل ز ما در بر ماست ۲
حسن تو چو گل دمیده ز آب و گل ماست ۱
تو خواه به گل نشین و خواهی با خار
کآنکس که ربوده دل ز ما در بر ماست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - هر چند دلم ز درد خونریزتر است
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - ای شمع گرت ذوق غم آموختن است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
