خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از درد و اندوه درونی خود سخن میگوید و با استفاده از تصاویر شعله و دود، احساسات تلخ خود را بیان میکند. همچنین، با اشاره به ابر و گیاه تشنه، به انتظار و ناامیدی خود از دریافت محبت یا کمک اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اندوهگین است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند «شعله آه» و «دود دل» نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه احساسی دارد.
شماره ۱۹ - دیشب ز دلم شعله آهی برخاست
دیشب ز دلم شعله آهی برخاست
وز دود دلم روز سیاهی برخاست ۱
تو ابری و ما گیاه تشنه جگریم
کی ابر به کینه گیاهی برخاست ۲
وز دود دلم روز سیاهی برخاست ۱
تو ابری و ما گیاه تشنه جگریم
کی ابر به کینه گیاهی برخاست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - امشب که چو صبح وصل عشرت لقب است
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - هر چند دلم ز درد خونریزتر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.