خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر از دوستی و بخشندگی بی‌کم و کاست خداوند سپاسگزاری می‌کند و بیان می‌دارد که تمام نعمت‌های زندگی از اوست و با وجود استفاده از این نعمت‌ها، هنوز از شرمندگی در برابر او رها نشده است.

مفاهیم عمیق عرفانی و شکرگزاری در این شعر برای درک و تجربه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

مشاهده کامل

شماره ۱۷ - صد شکر که حرف دوست شد بی‌کم و کاست

صد شکر که حرف دوست شد بی‌کم و کاست
گنجینه عمر کو بدانم آراست ۱

از کیسه دوست صرف کردیم و هنوز
ز آنجا که حیای اوست شرمنده ماست ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۲۳۵
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶ - آن شوخ که چشم حسن را نور و ضیاست
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - امشب که چو صبح وصل عشرت لقب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.