خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر در رثای شیخ حبیبالله، روحانی بزرگ و فیضبخش سروده شده است. شاعر از نقش او در تربیت و رشد دیگران یاد میکند و با اشاره به مرگش، از انتقال او به عالم باقی و جایگاه والایش در نزد خداوند سخن میگوید.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و مرثیهای است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
شمارهٔ ۱۹ - ماده تاریخ وفات شیخ حبیبالله
هزار حیف که شیخ زمان حبیبالله
همان که بود ز روحانیان قدس مرید ۱
همان سحاب که گر هیچ فیض بخش شدی
درین چمن گل خورشید میدمید از بید ۲
همان بهار که بی رشح فیض تربیتش
گیاه توفیق از هیچ گلشنی ندمید ۳
کشید رخت ز باغ فنا به خلد بقا
ز ساقیان ازل جام ارجعی نوشید ۴
هر آن وظیفه که بودش ز مبدا فیاض
به گوهر خلف خویشتن شرف بخشید ۵
به گاه نزعش روحالقدس به بالین رفت
به گریه گفتش کای تشنه تو عرش مجید ۶
که جانشین و چه تاریخ سال رحلت تست
بقای عمر شرف باد گفت و جان بخشید ۷
همان که بود ز روحانیان قدس مرید ۱
همان سحاب که گر هیچ فیض بخش شدی
درین چمن گل خورشید میدمید از بید ۲
همان بهار که بی رشح فیض تربیتش
گیاه توفیق از هیچ گلشنی ندمید ۳
کشید رخت ز باغ فنا به خلد بقا
ز ساقیان ازل جام ارجعی نوشید ۴
هر آن وظیفه که بودش ز مبدا فیاض
به گوهر خلف خویشتن شرف بخشید ۵
به گاه نزعش روحالقدس به بالین رفت
به گریه گفتش کای تشنه تو عرش مجید ۶
که جانشین و چه تاریخ سال رحلت تست
بقای عمر شرف باد گفت و جان بخشید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۸ - توصیف کتابی که سیفا فرستاده
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۰ - مدح حسینخان شاملو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.