خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر بیانگر عشق و فداکاری است، جایی که شاعر از خون و درد به عنوان نمادهای عشق و ایثار یاد میکند. او تأکید میکند که حاضر نیست از ارزشهای خود دست بکشد و در برابر مشکلات مقاومت میکند. همچنین، اشارهای به مفاهیمی مانند عشق، رنج، و پایداری در برابر سختیها دارد.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهای خون و درد ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
شماره ۱۹۹ - ما روزی حیات بجز خون نمیدهیم
ما روزی حیات بجز خون نمیدهیم
دردسری به صد می گلگون نمیدهیم ۱
ما توأمیم با گل رعنا درین چمن
کز خون پریم و رنگ به بیرون نمیدهیم ۲
خاکستر دویی چو محبت به باد داد
آیینه را ز رشک به مجنون نمیدهیم ۳
دریاکشان تشنه لبیم و ز جوی دل
خون میخوریم و زحمت جیحون نمی دهیم ۴
از خون مرگ شربت ما داد عشق دوست
دردسر علاج فلاطون نمیدهیم ۵
زین کاروان درد که در دل گشود بار
باج حیات غیر شبیخون نمیدهیم ۶
دل خوش نمیکنیم فصیحی ز آسمان
می خویش را ز ساغر وارون نمیدهیم ۷
دردسری به صد می گلگون نمیدهیم ۱
ما توأمیم با گل رعنا درین چمن
کز خون پریم و رنگ به بیرون نمیدهیم ۲
خاکستر دویی چو محبت به باد داد
آیینه را ز رشک به مجنون نمیدهیم ۳
دریاکشان تشنه لبیم و ز جوی دل
خون میخوریم و زحمت جیحون نمی دهیم ۴
از خون مرگ شربت ما داد عشق دوست
دردسر علاج فلاطون نمیدهیم ۵
زین کاروان درد که در دل گشود بار
باج حیات غیر شبیخون نمیدهیم ۶
دل خوش نمیکنیم فصیحی ز آسمان
می خویش را ز ساغر وارون نمیدهیم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۸ - سکه به نام عجز زد شوکت پادشاهیم
گوهر بعدی:شماره ۲۰۰ - رسم عشاقست خندان اشک حرمان ریختن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.