خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر به بیان عشق و اشتیاق خود به معشوق می‌پردازد و آرزو می‌کند که بتواند در هر لحظه و در هر شکل، نزدیک به معشوق باشد و از جمال و کلام او بهره‌مند شود. او خود را به گدایی تشبیه می‌کند که همواره در طلب نام معشوق است و در نهایت، از معشوق می‌خواهد که به عشق او توجه کند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۷۲ - چند ای شوق طواف در و بام تو کنم
چند ای شوق طواف در و بام تو کنم
آه را دوکش شعله خام تو کنم ۱
چشم گردم همه و نقش جمالت بینم
گوش گردم همه و یاد کلام تو کنم ۲
در قدح جوشم و عکس لب لعلت دزدم
در صراحی شوم و سجده جام تو کنم ۳
چون گدایی که نهد کاسه دریوز به کف
گوش بردارم و دریوزه نام تو کنم ۴
دوش می‌گفت فصیحی ز غم ما مخروش
ورنه این نوش به یک خنده حرام تو کنم ۵
آه را دوکش شعله خام تو کنم ۱
چشم گردم همه و نقش جمالت بینم
گوش گردم همه و یاد کلام تو کنم ۲
در قدح جوشم و عکس لب لعلت دزدم
در صراحی شوم و سجده جام تو کنم ۳
چون گدایی که نهد کاسه دریوز به کف
گوش بردارم و دریوزه نام تو کنم ۴
دوش می‌گفت فصیحی ز غم ما مخروش
ورنه این نوش به یک خنده حرام تو کنم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - کو هجوم گریه کز یک قطره صد جیحون کنم
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - ز گریه موج زند مجلس ار ندیم شوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
