شماره ۱۰۷ - یاد آن شبها که بزم عیش ما آباد بود

یاد آن شبها که بزم عیش ما آباد بود
شمع ما از بینوایی شرمسار باد بود ۱

از لب زخم شهیدان جوش می‌زد شکر دوست
لیک در گوش حریفان ناله و فریاد بود ۲

حسن طاعت بین که در محشر شهیدان ترا
نامه اعمال پر حرف مبارک باد بود ۳

بی‌مروت نیست حسن ار دوست باشد بی‌وفا
روی شیرین در دل خسرو سوی فرهاد بود ۴

لذت شهد شهادت بر فصیحی شد حرام
بس که مسکین شرمسار خنجر جلاد بود ۵