شماره ۷۶ - سالها دیده ما را مژه دربانی کرد

سالها دیده ما را مژه دربانی کرد
آخرش برد و سراپرده حیرانی کرد ۱

سینه بی جگر از زخم تو پهلو دزدید
حیرتش آمد و ناسور پشیمانی کرد ۲

گنج دردی به تماشای دلم آمد و دوش
این مصیبت کده را واله حیرانی کرد ۳

حکم عشقست که دود جگرش پخته کند
آن خس خام که با شعله گران جانی کرد ۴

شوری چشم هوس بود که مشاطه حسن
رفت و از زلف تو تعویذ پریشانی کرد ۵

شعله‌ای بودم و سیر جگرم بود هوس
عشقم آورد و در آتشکده زندانی کرد ۶

شکر طغیغان جنون گوی فصیحی که سحر
خس ما را نفس شعله فسون‌خوانی کرد ۷