خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا بیانگر غم و ناامیدی عمیق است. شاعر از دردها و رنج‌های خود می‌گوید که با وجود تلاش برای التیام، همچنان پابرجا هستند. تصاویری مانند گریه‌های زخم، نمک پاشیدن بر ریش، و اشک حسرت، همه نشان‌دهنده رنج و اندوه هستند. در پایان، شاعر به نومیدی و فریادهای بی‌پاسخ اشاره می‌کند.
متن دارای مضامین عمیق غم و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین و نامناسب باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه زندگی دارد.
شماره ۶۲ - دوش غم بر گریه‌های زخم ما خندید و رفت
دوش غم بر گریه‌های زخم ما خندید و رفت
پاره‌ای بر ریش‌های ما نمک پاشید و رفت ۱
عید نومیدی مبارک باد کز رویش نگاه
همچو اشک حسرتم در خاک و خون غلتید و رفت ۲
شب در آمد غم درون از رخنه‌های سینه‌ام
دامنی داغ جگر از هر گیاهم چید و رفت ۳
مرهم الماس می‌پنداشت زخمم چاره‌جوست
آمد و روی تظلم بر زمین مالید و رفت ۴
بر سر نعش فصیحی این همه فریاد چیست
بر در غم بینوایی پاره‌ای نالید و رفت ۵
پاره‌ای بر ریش‌های ما نمک پاشید و رفت ۱
عید نومیدی مبارک باد کز رویش نگاه
همچو اشک حسرتم در خاک و خون غلتید و رفت ۲
شب در آمد غم درون از رخنه‌های سینه‌ام
دامنی داغ جگر از هر گیاهم چید و رفت ۳
مرهم الماس می‌پنداشت زخمم چاره‌جوست
آمد و روی تظلم بر زمین مالید و رفت ۴
بر سر نعش فصیحی این همه فریاد چیست
بر در غم بینوایی پاره‌ای نالید و رفت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱ - شب بی‌خبرم حرف فراقت به زبان رفت
گوهر بعدی:شماره ۶۳ - از عافیت طراوات گلزار کس مباد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
