خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از فصیحی به بیان درد و رنج عشق و اندوه می‌پردازد. شاعر از شعله‌های آه و غم سخن می‌گوید که جگر و دل را می‌سوزاند. تصاویری مانند بلبل، گل، شبنم، و مریم به کار رفته‌اند تا احساسات عمیق و پیچیده عشق و رنج را نشان دهند. در نهایت، شاعر به وحدت و یکرنگی عشق اشاره می‌کند که همه را در آتشکده عشق می‌سوزاند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و احساسات سنگین مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۲۲ - امشب از شعله آهم جگر غم می‌سوخت
امشب از شعله آهم جگر غم می‌سوخت
بر من و زندگی من دل ماتم می‌سوخت ۱
برق شوقی که ز خاکستر بلبل می‌جست
ذوق آرایش گل در دل شبنم می‌سوخت ۲
مرهم از زخم دل خون جگر سوختگان
درد می‌چید و دل از غیرت مرهم می‌سوخت ۳
دم عیسی شد و رسوایی اعجاز کشید
دود آن شمع که در خلوت مریم می‌سوخت ۴
مست یکرنگی عشقیم فصیحی کامشب
در یک آتشکده نامحرم و محرم می‌سوخت ۵
بر من و زندگی من دل ماتم می‌سوخت ۱
برق شوقی که ز خاکستر بلبل می‌جست
ذوق آرایش گل در دل شبنم می‌سوخت ۲
مرهم از زخم دل خون جگر سوختگان
درد می‌چید و دل از غیرت مرهم می‌سوخت ۳
دم عیسی شد و رسوایی اعجاز کشید
دود آن شمع که در خلوت مریم می‌سوخت ۴
مست یکرنگی عشقیم فصیحی کامشب
در یک آتشکده نامحرم و محرم می‌سوخت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱ - خاکستر این سوخته را باز توان سوخت
گوهر بعدی:شماره ۲۳ - ستم ز نرگس مستت ستمگری آموخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
