خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی از حسرت، صبر، و رنج‌های عشق سخن می‌گوید. شاعر از ناله‌های بی‌پاسخ، رسوایی عشق، و جدایی می‌نالد و به آسمان و طبیعت پناه می‌برد. در نهایت، از درس‌هایی مانند صبر و فروتنی از ماه و خورشید یاد می‌کند.

محتوا شامل مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی مفاهیم مانند رنج عشق و حسرت ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۱ - به صبوری بفریبم دل شیدایی را

به صبوری بفریبم دل شیدایی را
در جگر بند کنم ناله ی صحرایی را ۱

دم ز انکار محبت زدم و بد کردم
نه که این باد بریزد گل رسوایی را ۲

باغبان خواست که حیران گل و خار شویم
بست بر دیده ی ما راه شناسایی را ۳

آسمان ماتم خس خانه‌ ی خود‌گیر که سوخت
دامن ناله ی ما دست شکیبایی را ۴

هر نفس داغ دگر در جگرم زنده کند
از که آموخته هجر تو مسیحایی را ۵

مست یک رنگی دردیم که از صحبت او
نرسد هیچ خلل عصمت تنهایی را ۶

خاک آن کوی فصیحی ز جبین رنجه مکن
از مه و مهر بیاموز جبین‌سایی را ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰ - بردیم باز بر سر نظاره دیده را
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - هنوز شعله‌فشانست آه حسرت ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.