خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از ظلم و جفای دنیا شکایت می‌کند و آرزو می‌کند که مادر دهر (جهان) به جای آزار و ستم، با محبت و دوستی با او رفتار کند و آرامش را به او بازگرداند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سال دشوار است. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند «جفا»، «ستم» و «تابوت» ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۲۰ - طفلم من و چرخم به جفا قوت دهد
طفلم من و چرخم به جفا قوت دهد
جایم به ستم، سپهر فرتوت دهد ۱
آن به که ز روی دوستی، مادر دهر
گهواره راحتم ز تابوت دهد ۲
جایم به ستم، سپهر فرتوت دهد ۱
آن به که ز روی دوستی، مادر دهر
گهواره راحتم ز تابوت دهد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - گویند جفا نصیب بی سامان است
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - یاری به دیار هند، دلسوزم نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
