خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از شمعی سخن می‌گوید که در شب روشنایی می‌دهد، اما در روز در گوشه‌ای تاریک و تنها به سر می‌برد. این وضعیت شمع به فردی گناهکار تشبیه شده است که در روز قیامت با چهره‌ای سیاه از کفن سر برمی‌آورد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتر دارد. همچنین، استفاده از تشبیه‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
رباعی ۵۸ - در نفی رخت شمع شبی راند سخن
در نفی رخت شمع شبی راند سخن
روزش دیدم گرفته کنجی مسکن ۱
مانندهٔ عاصیی که در روز جزا
با روی سیاه سر برآرد ز کفن ۲
روزش دیدم گرفته کنجی مسکن ۱
مانندهٔ عاصیی که در روز جزا
با روی سیاه سر برآرد ز کفن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۷ - خورشید که هست شمسهٔ هفت ایوان
گوهر بعدی:رباعی ۵۹ - ای مدت شاهی جهان مدت تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
