خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، مفاهیم عمیقی مانند رضایت به آنچه داریم، قدردانی از زیبایی‌های طبیعی، و اهمیت پاکی و طهارت درونی را بیان می‌کند. شاعر از آینه، گل، سرو، و خط پیاله به عنوان نمادهایی برای انتقال این پیام‌ها استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و تجربه نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.
شماره ۷۱۰ - چو رخ در آینه بینی، گل آرزو نکنی
چو رخ در آینه بینی، گل آرزو نکنی
چو بنگری به قد خود، به سرو رو نکنی ۱
خط پیاله بود آیتی ز سوره نور
به این مقاله حق، دست بی وضو نکنی ۲
به دست من چو دهی گل، ببوی و خوشبو کن
که بوی خوش ندهد گل اگر تو بو نکنی ۳
چو بنگری به قد خود، به سرو رو نکنی ۱
خط پیاله بود آیتی ز سوره نور
به این مقاله حق، دست بی وضو نکنی ۲
به دست من چو دهی گل، ببوی و خوشبو کن
که بوی خوش ندهد گل اگر تو بو نکنی ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰۹ - اگر با ما سیه بختان بود ماه جهانتابی
گوهر بعدی:شماره ۷۱۱ - زین گونه گر شیرین بود، لعل لب نوشین تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
