خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر غم و اندوه عمیق شاعر است که از عشق نافرجام و رنج‌های جوانی سخن می‌گوید. شاعر از دل‌شکستگی، ناامیدی و بی‌پاسخ ماندن احساساتش می‌نالد و از تأثیرات این رنج‌ها بر روح و جسم خود یاد می‌کند.
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و روانی مانند دل‌شکستگی و ناامیدی است که درک و پردازش آن‌ها برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۵۰ - تن ما سرشته خون، دل ما چکیده غم
تن ما سرشته خون، دل ما چکیده غم
چه عجب که در جوانی، قد ما شود خمیده ۱
دل ما ز دام آن گل، نکشد به سوی دیگر
به قفس نشسته رنگی که ز روی ما پریده ۲
قدح شراب گلگون، چو گرفته بوسه از وی
نگزیده گر لبش را، لب خویش را گزیده ۳
به دو سطر شکوه، صد جا دل نامه شد شکسته
نشنید پند ما را، قلم زبان بریده ۴
چه عجب که در جوانی، قد ما شود خمیده ۱
دل ما ز دام آن گل، نکشد به سوی دیگر
به قفس نشسته رنگی که ز روی ما پریده ۲
قدح شراب گلگون، چو گرفته بوسه از وی
نگزیده گر لبش را، لب خویش را گزیده ۳
به دو سطر شکوه، صد جا دل نامه شد شکسته
نشنید پند ما را، قلم زبان بریده ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۴۹ - دست رد بر ساغر صهبا منه
گوهر بعدی:شماره ۶۵۱ - از تیرگی چه شکوه به غربت، که همچو مشک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
