خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از مفاهیمی مانند ناپایداری دنیا، زوال زیبایی‌ها و گذر زمان سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند سرو پاره‌پاره، مصحف گل و ستاره‌ای که با طلوع صبح ناپدید می‌شود، به بیان این مفاهیم می‌پردازد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۶۳۹ - بی برکت است چیزی، کان در شماره آید
بی برکت است چیزی، کان در شماره آید
یارب مباد هرگز، بوس ترا شماره! ۱
پاکان این چمن را، پیرایه ساز قسمت
چون سرو داده یک دلق، آن نیز پاره پاره ۲
بهر شکست توبه، صد آیه رهنمون شد
هرجا به مصحف گل، کردیم استخاره ۳
ریشت سفید گردید، دندان چه سان بماند
چون صبح گشت پیدا، پنهان شود ستاره ۴
یارب مباد هرگز، بوس ترا شماره! ۱
پاکان این چمن را، پیرایه ساز قسمت
چون سرو داده یک دلق، آن نیز پاره پاره ۲
بهر شکست توبه، صد آیه رهنمون شد
هرجا به مصحف گل، کردیم استخاره ۳
ریشت سفید گردید، دندان چه سان بماند
چون صبح گشت پیدا، پنهان شود ستاره ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳۸ - گر بلغزد بر کنار جوی هستی پای سرو
گوهر بعدی:شماره ۶۴۰ - دلم صدره به گلشن رفته، لیکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
