خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا توصیفی شاعرانه از یک شب عاشقانه و حال و هوای آن است. در بیت اول، مطرب با یادآوری حسن خلق معشوق، نفس‌هایش را در کوچه می‌زند و بوی عود به مشام می‌رسد. در بیت دوم، شب با زلف ساقی و برق حسن توصیف شده و آتش می از صراحی مانند دود بیرون می‌آید.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و نمادهای صوفیانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های عمیق و زبان شاعرانه، درک آن را برای سنین پایین‌تر دشوار می‌کند.
شماره ۶۱۹ - مطرب امشب دل به فکر حسن خلقش داده بود
مطرب امشب دل به فکر حسن خلقش داده بود
زد نفس در کوچه نی، بوی عود آمد برون ۱
شب که ابر زلف ساقی هر طرف زد برق حسن
آتش می از صراحی همچو دود آمد برون ۲
زد نفس در کوچه نی، بوی عود آمد برون ۱
شب که ابر زلف ساقی هر طرف زد برق حسن
آتش می از صراحی همچو دود آمد برون ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱۸ - طلب کردم رهی از باغبان درجستن آن گل
گوهر بعدی:شماره ۶۲۰ - زلف شبرنگ، پریشان بر و دوش مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
