خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات به توصیف زیبایی‌های معشوق و تأثیر فراق او بر زندگی خود می‌پردازد. او از شاخه‌های گل، قامت معشوق، لاله‌های سرخ و نگارهای زیبا سخن می‌گوید و از تأثیر فصل خزان و فراق بر روح خود گلایه می‌کند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۶۱۳ - قدرشناس شاخ گل، قامت یار من ببین
قدرشناس شاخ گل، قامت یار من ببین
پنجه لاله دیده ای، دست نگار من ببین ۱
همچو گل از فراق او، تاخته بر سرم خزان
بوی پیادگی شنو، رنگ سوار من ببین ۲
پنجه لاله دیده ای، دست نگار من ببین ۱
همچو گل از فراق او، تاخته بر سرم خزان
بوی پیادگی شنو، رنگ سوار من ببین ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱۲ - گفتی عرق دوباره چو شد، تند می شود
گوهر بعدی:شماره ۶۱۴ - سر تنها روی چون جاده باید داشتن طغرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
