خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از طغرا، با بیانی دردآلود و فلسفی، به موضوعاتی همچون تقدیر، رنج‌های زندگی، گذرا بودن دنیا و تسلیم در برابر سرنوشت می‌پردازد. شاعر با تصاویری نمادین مانند «نال قلم»، «دشت غم» و «تیغ ستم»، از سختی‌های وجود انسان و ناچاری او در برابر حکم قضا سخن می‌گوید.

محتوا دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار بوده و ممکن است باعث سردرگمی یا نگرانی شود. همچنین، لحن غمگین و پذیرش رنج به عنوان بخشی از زندگی، برای مخاطبان با درک بالاتر مناسب‌تر است.

مشاهده کامل

در آتشم فکند که بی دود و دم نشین
غم بر دلم گماشت که رو بی الم نشین

حکم قضا رسید که با وسعت سپهر
در تنگنا همیشه چو نال قلم نشین

فریاد می کند جرس کاروان چرخ
کز شهر عیش بگذر و در دشت غم نشین

مهمان روزگار چو گشتم، نصیب گفت
در آستان خانه چو نقش قدم نشین

قسمت اشاره کرد که در چارسوی دهر
بسیار کش جفا و ستم، لیک کم نشین

دوران زبان گشود که از نقد عافیت
دست تهی چو مردم صاحب کرم نشین

گفتم که جای نیست برای نشستنم
ایام گفت در ته تیغ ستم نشین

طغرا، چو نقش زندگی ات بد نشسته است
بهر نجات، بر سر راه عدم نشین

«طغرای مشهدی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir