خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از غم غربت و دلتنگی برای وطن می‌گوید. او با توصیف طبیعت و مقایسه‌ی خود با گل‌ها و گیاهان، احساس تنهایی و اندوه خود را بیان می‌کند و یادآوری وطن را عاملی برای افزایش غم خود می‌داند.
مفاهیم عمیق عاطفی مانند غربت، اندوه و دلتنگی برای وطن در این شعر وجود دارد که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۵۴۵ - بی لاله رخسارت، گر سیر چمن کردم
بی لاله رخسارت، گر سیر چمن کردم
صد شکوه ز بی برگی، با سرو و سمن کردم ۱
غم ریخته در غربت،لیکن نکنم شکوه
کاندوه دل افزون شد، گر یاد وطن کردم ۲
صد شکوه ز بی برگی، با سرو و سمن کردم ۱
غم ریخته در غربت،لیکن نکنم شکوه
کاندوه دل افزون شد، گر یاد وطن کردم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۴۴ - پای از جهان کشیده قراری گرفته ایم
گوهر بعدی:شماره ۵۴۶ - داغها دارد دلم از دست بیداد فلک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
