خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از غم و اندوه خود می‌گوید که ناشی از دوری از معشوق است. او از بی‌غیرتی خود شکایت دارد و به یاد کربلا و امام حسین(ع) می‌افتد که نماد صبر و مقاومت در برابر ظلم است. شاعر با اشاره به طوس (مشهد) و کربلا، از غم و اندوه خود می‌نالد.
متن دارای مضامین عاشقانه و غم‌انگیز است و همچنین اشاره‌ای به مفاهیم مذهبی مانند کربلا دارد که درک آن‌ها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۵۱۴ - دایم غم نخوردن یک بوس می خورم
دایم غم نخوردن یک بوس می خورم
بوسی نخورده ام ز تو، افسوس می خورم ۱
بی غیرتی نگر، که ز بتخانه گرد عشق
سیلی برای ناله چو ناقوس می خورم ۲
سرچشمه دار العطشم تا به کربلا
آبی اگر ز غمکده طوس می خورم ۳
بوسی نخورده ام ز تو، افسوس می خورم ۱
بی غیرتی نگر، که ز بتخانه گرد عشق
سیلی برای ناله چو ناقوس می خورم ۲
سرچشمه دار العطشم تا به کربلا
آبی اگر ز غمکده طوس می خورم ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۳ - دل به استحضار آیات شهادت زنده است
گوهر بعدی:شماره ۵۱۵ - چشم و دل پاس خیالش را به نوبت داشتند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
