خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و هوس خود به معشوق سخن می‌گوید و از نرسیدن به وصال او اظهار ناراحتی می‌کند. او خود را مانند باغی خزان‌زده توصیف می‌کند که دیگران در آن به دنبال سبزه و خوشی هستند، اما او تنها خس و پژمردگی دارد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۱۱ - ملامت چون کنم اهل هوس را، کز گل رویت
ملامت چون کنم اهل هوس را، کز گل رویت
چو می بینم، هوس در دل زیاد از بوالهوس دارم ۱
خدا داند که بعد از پختگی دستم رسد یا نه
به باغ وصل، رو بر میوه های نیمرس دارم ۲
من آن باغ خزان فرسوده ام در کشور هستی
که یاران در بساطم سبزه می جویند و خس دارم ۳
چو می بینم، هوس در دل زیاد از بوالهوس دارم ۱
خدا داند که بعد از پختگی دستم رسد یا نه
به باغ وصل، رو بر میوه های نیمرس دارم ۲
من آن باغ خزان فرسوده ام در کشور هستی
که یاران در بساطم سبزه می جویند و خس دارم ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۰ - نی ز خار این چمن غمگین، نه از گل شادمان
گوهر بعدی:شماره ۵۱۲ - ما را چه کار است، با کار مردم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
