خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات به زیبایی و تاریکی شب و زلف معشوق اشاره می‌کند و از عشق و احساسات پرشور خود در دوران پیری سخن می‌گوید. او از درد عشق و طغیان آتش درونش می‌نالد.
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۶۵ - از چه رو دارد شب زلفت به تاریکی سری؟
از چه رو دارد شب زلفت به تاریکی سری؟
ای که از مهتاب حسنت می شود روشن چراغ ۱
عاشقی بیش از جوانی کرد در پیری دلم
می دهد طغیان آتش دردم رفتن چراغ ۲
ای که از مهتاب حسنت می شود روشن چراغ ۱
عاشقی بیش از جوانی کرد در پیری دلم
می دهد طغیان آتش دردم رفتن چراغ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۴ - قافله اشک و آه، از همه سو ریز کرد
گوهر بعدی:شماره ۴۶۶ - من سودازده را داغ منه بر سر دست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
