خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات به ناتوانی در حقگزاری و تشکر از محسن اشاره می‌کند. در بیت اول، کوهکن اگر مزد خود را از جوی‌تراشی می‌دید، دیگر آبی در جوی جاری نمی‌کرد. در بیت دوم، شاعر بیان می‌کند که حقگزاری به اندازه‌ی ارزش کار نیک ممکن نیست، همان‌طور که آیینه نمی‌تواند نوردهنده‌ی خود را جبران کند.
محتوا شامل مفاهیم انتزاعی و فلسفی است که درک آن‌ها برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند کوهکن و آیینه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۵۵ - کوهکن مزد گر از جوی تراشی می دید
کوهکن مزد گر از جوی تراشی می دید
آب در جوی نمی کرد ز چشم تر خویش ۱
حقگزاری نتوان کرد به رونق ده کار
چه تلافی کند آیینه به روشنگر خویش؟ ۲
آب در جوی نمی کرد ز چشم تر خویش ۱
حقگزاری نتوان کرد به رونق ده کار
چه تلافی کند آیینه به روشنگر خویش؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۴ - به ره گلشنم آید در زندان در پیش
گوهر بعدی:شماره ۴۵۶ - پروانه ما گرچه رسد زود به آتش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
