خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از عشق و محبت سخن میگوید و بیان میکند که چگونه عشق به شخصی با موهای سیاه، او را در دود آه خود پرورانده است. همچنین اشاره میکند که محبت، سرزمینی است که برای رشد نیاز به اشکهای عاشقانه دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۵۲ - نگیرم چون سر زلف سیاهش؟
نگیرم چون سر زلف سیاهش؟
که خود پرورده ام از دود آهش ۱
محبت داد ما را سرزمینی
که آب دیده می خواهد گیاهش ۲
که خود پرورده ام از دود آهش ۱
محبت داد ما را سرزمینی
که آب دیده می خواهد گیاهش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۱ - هزار بار نگردید تا به گرد سرش
گوهر بعدی:شماره ۴۵۳ - برون نرفت فغانت ز تنگنای فلک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.