خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از مفاهیمی مانند فداکاری، از خودگذشتگی، و تلاش برای دیگران سخن می‌گوید. شاعر اشاره می‌کند که حتی با وجود مشکلات و ویرانی‌ها، برای دیگران تلاش می‌کنیم و دانه‌های خود را سبز می‌کنیم تا دیگران بهره‌مند شوند.
مفاهیم عمیق و انتزاعی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند از معانی اخلاقی و عرفانی آن بهره‌مند شوند.
شماره ۴۵۰ - جا در آتش کند از محرم و بیگانه خویش
جا در آتش کند از محرم و بیگانه خویش
چون کمان هر که برون می رود از خانه خویش ۱
تا ز ما جغد نیفتد به ره در بدری
گل تعمیر نبردیم به ویرانه خویش ۲
نیست چون سبحه درین کشت، جوی حاصل ما
سبز کردیم ز بهر دگران دانه خویش ۳
چون کمان هر که برون می رود از خانه خویش ۱
تا ز ما جغد نیفتد به ره در بدری
گل تعمیر نبردیم به ویرانه خویش ۲
نیست چون سبحه درین کشت، جوی حاصل ما
سبز کردیم ز بهر دگران دانه خویش ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴۹ - رسید موسم دی، جام و شیشه پیش آور
گوهر بعدی:شماره ۴۵۱ - هزار بار نگردید تا به گرد سرش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
