شاعر از درد فراق و عشق نافرجام خود میگوید و بیان میکند که دلش از دوری معشوق میسوزد. او از غم و اندوهی که برق آن او را میسوزاند، سخن میگوید و از یارانش میپرسد که چه کند، چرا که دلش در آتش عشق و فراق میسوزد.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی مانند عشق نافرجام، درد فراق و اندوه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، این نوع مضامین نیاز به بلوغ عاطفی و تجربهی زندگی بیشتری دارد تا به درستی درک شود.
رباعی ۲۴ - دل زان بت پیمان گسلم میسوزد
برق غم او متصلم میسوزد ۱
از داغ فراق اگر بنالم چه عجب
یاران چه کنم، وای دلم میسوزد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.