خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از مفاهیمی مانند عشق، فداکاری، و تسلیم در برابر معشوق سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند زلف بتان، مرغ تنگ چشم، شمع، و پروانه، احساسات عمیق و ایثارگرانه را بیان می‌کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۳۸۷ - از عقده های زلف بتان شانه نگذرد
از عقده های زلف بتان شانه نگذرد
این مرغ تنگ چشم ز یک دانه نگذرد! ۱
گر شمع بگذرد ز سر خنده، عیب نیست
باید زگریه های غریبانه نگذرد ۲
فرمان شمع کآمده از شعله سر به مهر
جز بر قلمرو پر پروانه نگذرد ۳
این مرغ تنگ چشم ز یک دانه نگذرد! ۱
گر شمع بگذرد ز سر خنده، عیب نیست
باید زگریه های غریبانه نگذرد ۲
فرمان شمع کآمده از شعله سر به مهر
جز بر قلمرو پر پروانه نگذرد ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۶ - سرزلف ترا تا دید دل، از پای می افتد
گوهر بعدی:شماره ۳۸۸ - تبسم از لب آن تندخو نمی آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
