خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از درد و رنج درونی خود میگوید که قادر به بیان آن نیست و از جفاهای هجران سخن میگوید که حتی بخش کوچکی از آن در صد سال قابل توصیف نیست.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، موضوعاتی مانند درد درونی و هجران ممکن است برای سنین پایینتر قابل درک نباشد.
رباعی ۲۲ - فریاد که سوز دل عیان نتوان کرد
فریاد که سوز دل عیان نتوان کرد
با کس سخن از داغ نهان نتوان کرد ۱
اینها که من از جفای هجران دیدم
یک شمه به صد سال بیان نتوان کرد ۲
با کس سخن از داغ نهان نتوان کرد ۱
اینها که من از جفای هجران دیدم
یک شمه به صد سال بیان نتوان کرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱ - گر کسب کمال میکنی میگذرد
گوهر بعدی:رباعی ۲۳ - تیرت چو ره نشان پران گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.