خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از درد عشق و جستجوی معشوق سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که بدون رنج و سرگشتگی، رسیدن به وصال ممکن نیست، همان‌طور که قطره بدون سرگردانی به دریا نمی‌پیوندد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند «شمع» و «قطره» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۳۶۵ - در ازل نگشود چشمم تا غمش پیدا نشد
در ازل نگشود چشمم تا غمش پیدا نشد
دیده ام چون شمع جز بر روی آتش وا نشد ۱
گر به سویش ره نیابی، پا مکش از جستجوی
قطره بی سرگشتگی همصحبت دریا نشد ۲
دیده ام چون شمع جز بر روی آتش وا نشد ۱
گر به سویش ره نیابی، پا مکش از جستجوی
قطره بی سرگشتگی همصحبت دریا نشد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۴ - ز شور جلوه گاهش می توان یافت
گوهر بعدی:شماره ۳۶۶ - گفتگوی گلشن رویش دهان را تازه کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
