خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا از دو بیت تشکیل شده است که در آن‌ها از مفاهیمی مانند رهایی از قید و بندهای دنیوی، آزادی و حرکت به سمت آرامش صحبت می‌شود. در بیت اول، زاهد افسرده به میخانه می‌رسد و آتش باده به دود تبدیل شده و از روزن می‌رود. در بیت دوم، از اشک‌های خفته در گهواره چشم سخن می‌گوید و خواهان رهایی آن‌هاست.
متن دارای مفاهیم عرفانی و انتزاعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به میخانه و باده ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ۳۲۰ - گر به میخانه رسد زاهد افسرده نفس
گر به میخانه رسد زاهد افسرده نفس
آتش باده شود دود و ز روزن برود ۱
تا به کی خفته بود اشک به گهواره چشم؟
بگذارید که این طفل به دامن برود ۲
آتش باده شود دود و ز روزن برود ۱
تا به کی خفته بود اشک به گهواره چشم؟
بگذارید که این طفل به دامن برود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۹ - ز پا ننشست اشکم، تا نیاوردت به سوی من
گوهر بعدی:شماره ۳۲۱ - ما را لب چشیدن صهبای وصل نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
