خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت از ناآگاهی طبیعت (جوی باغ و جدول بستان) از درد دلش سخن می‌گوید و بیان می‌کند که از بی‌طاقتی، چشمه‌اش به سیماب (جیوه) تبدیل شده است. این تصویرسازی نشان‌دهنده‌ی غم و اندوه عمیق و تغییر حالت‌های درونی شاعر است.
متن دارای مفاهیم عاطفی پیچیده و استعاره‌های ادبی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند «سیماب» ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۲۹۴ - نه جوی باغ می داند دلم، نه جدول بستان
نه جوی باغ می داند دلم، نه جدول بستان
پی بی طاقتی در چشمه سیماب می گردد ۱
پی بی طاقتی در چشمه سیماب می گردد ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۳ - رسید موسم گل، باده در پیاله کنید
گوهر بعدی:شماره ۲۹۵ - گر ز دنیا بکشی پای، چنان دور بکش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
