خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن بیانگر درد و رنج مصیبتزدگانی است که از هجران و جدایی رنج میبرند. شاعر توصیف میکند که چگونه هر جا مینشینند، فغان و ناله بلند میشود و حتی سبزه از تربت آنها با ناله برمیخیزد.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، استفاده از واژگانی مانند 'مصیبتزدگان' و 'فغان' نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی برای درک کامل احساسات بیانشده دارد.
شماره ۲۶۷ - ما مصیبت زدگان را چه تواضع به ازین
ما مصیبت زدگان را چه تواضع به ازین
که به هر جا بنشینیم، فغان برخیزد! ۱
بس که درد از گل هجران تو بردیم به خاک
سبزه از تربت ما ناله کنان برخیزد ۲
که به هر جا بنشینیم، فغان برخیزد! ۱
بس که درد از گل هجران تو بردیم به خاک
سبزه از تربت ما ناله کنان برخیزد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۶ - افسرده دلم، کو دم گرمی که ز فیضش
گوهر بعدی:شماره ۲۶۸ - بی گل عارض تو مرغ چمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.