خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از نادانی کودکان در درک ارزش بی‌خردی گلایه می‌کند و بیان می‌دارد که اگر آن‌ها می‌دانستند، از باران گل‌ها، دیوانه‌ای سرخ‌رو می‌شد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند «دیوانه» ممکن است برای کودکان نامفهوم یا گمراه‌کننده باشد.
شماره ۲۴۸ - قدر بی عقلی نمی دانند طفلان، حیف حیف
قدر بی عقلی نمی دانند طفلان، حیف حیف
ورنه از باران گل می شد تن دیوانه سرخ ۱
ورنه از باران گل می شد تن دیوانه سرخ ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۷ - اگر برون نرود گل ز بوستان، چه کند
گوهر بعدی:شماره ۲۴۹ - دمیده دانه ما از زمین تلخ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
