خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر به مقایسه‌ای بین زندگی فاخر اما بی‌ارزش پادشاهان و زندگی ساده اما معنوی درویشان می‌پردازد. شاعر از خاموشی و صبر به عنوان ویژگی‌های خود یاد می‌کند و اشاره می‌کند که حرف‌هایش مانند زلف معشوق سرگشته و بی‌هدف است.
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقاد اجتماعی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۲۶ - بر لباس فاخر بی اعتبار خسروان
بر لباس فاخر بی اعتبار خسروان
بخیه های خرقه ما، خنده دندان نماست ۱
بس که خاموشی شعار ما بود، چون آفتاب
طشت ما از بام گردون گربیفتد، بی صداست ۲
نشنود گر آن پریوش گفته ما را، بجاست
حرف ما سرگشتگان، چون زلف او پا در هواست ۳
بخیه های خرقه ما، خنده دندان نماست ۱
بس که خاموشی شعار ما بود، چون آفتاب
طشت ما از بام گردون گربیفتد، بی صداست ۲
نشنود گر آن پریوش گفته ما را، بجاست
حرف ما سرگشتگان، چون زلف او پا در هواست ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۵ - بر کوه غمت بانگ زدم، بانگ به من زد
گوهر بعدی:شماره ۲۲۷ - چه سان به نامه عاشق سرش فرود آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
