خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر احساس آزادی درونی شاعر است، اما در عین حال از محدودیت‌ها و ناپایداری‌های زندگی نیز سخن می‌گوید. شاعر به نابرابری‌ها و جور آسمان اشاره می‌کند و اینکه رنج‌های انسان به نسل‌های بعد منتقل می‌شود.
مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به نابرابری‌ها و رنج‌های زندگی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۱۱ - دلم ز قید پریدن همیشه آزاد است
دلم ز قید پریدن همیشه آزاد است
دو بال بر تن من، چون دو دست صیاد است ۱
شود ز سایه تصویر، با زمین یکسان
عمارت دل ما بس که سست بنیاد است ۲
کسی نماند که از جور آسمان نگریست
به آدم آنچه رسیده ست، وقف اولاد است ۳
دو بال بر تن من، چون دو دست صیاد است ۱
شود ز سایه تصویر، با زمین یکسان
عمارت دل ما بس که سست بنیاد است ۲
کسی نماند که از جور آسمان نگریست
به آدم آنچه رسیده ست، وقف اولاد است ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۰ - سایه گرد تیغ بیدم،طالع بسمل کجاست
گوهر بعدی:شماره ۲۱۲ - از تبسم لب ببند ای غنچه، حال گل ببین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
