خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از زلف معشوق به عنوان نشانه‌ای از روز قیامت یاد می‌کند و آن را شبی توصیف می‌کند که روزش قیامت است. این بیان نمادین، زیبایی و تأثیر عمیق معشوق را نشان می‌دهد.
متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۸۴ - روز حساب را شب زلفت علامت است
روز حساب را شب زلفت علامت است
زلف تو آن شبی ست که روزش قیامت است ۱
زلف تو آن شبی ست که روزش قیامت است ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۳ - از من بیمار حسرت، برگ آسایش مجوی
گوهر بعدی:شماره ۱۸۵ - غزل عاشقانه باید گفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
