خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از پر شدن پیمانه‌ی زندگی خود سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که اگر مرگ ظرفی داشت، به جای جانش شراب می‌گرفت. همچنین، او به تأثیر نگاه معشوق و تشبیه آن به شراب در میان باده‌پرستان اشاره می‌کند.
متن شامل مفاهیم عرفانی و استعاره‌های پیچیده‌ای مانند شراب و مرگ است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، اشاره به می‌گساری ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.
شماره ۱۳۳ - پر شده پیمانه ام، ظرف ندارد اجل
پر شده پیمانه ام، ظرف ندارد اجل
ورنه ز من می گرفت، در عوض جان، شراب ۱
گر ز دو چشمت به هم،عشوه رسد، دور نیست
زان که به هم می دهند، باده پرستان شراب ۲
ورنه ز من می گرفت، در عوض جان، شراب ۱
گر ز دو چشمت به هم،عشوه رسد، دور نیست
زان که به هم می دهند، باده پرستان شراب ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - دارم از سرچشمه، رو در دشت حیرانی چو آب
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - قدم بیرون منه از عالم آب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
