خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از غربت و دوری از دوستش در ایران مینالد و اکنون از هندوستان به ایران اشک میریزد.
محتوا شامل احساسات عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۲۲ - یک دوست در ایران نماند از بهر این غربت زده
یک دوست در ایران نماند از بهر این غربت زده
اکنون ز هندستان رود اشکم به ایران بی سبب ۱
اکنون ز هندستان رود اشکم به ایران بی سبب ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - موج را گشت صبا سلسله جنبان در آب
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - تا نشستن، ده خطر گل می کند در میکده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.