خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از احساسات عمیق عاشقانه و روحانی خود سخن می‌گوید. او خود را با موسی مقایسه نمی‌کند، اما احساس می‌کند که در حضور معشوق یا نور الهی قرار گرفته است. همچنین، او از تشبیه موجی که از دریا به ساحل می‌افتد استفاده می‌کند تا نشان دهد نزدیکی به معشوق او را از خود دور کرده و در آشفتگی عشق غرق شده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۱۱۲ - عکس او در بغل نور فکنده ست مرا
عکس او در بغل نور فکنده ست مرا
نیستم موسی و در طور فکنده ست مرا ۱
همچو موجی که به ساحل فتد از شورش بحر
جوش نزدیکی او، دور فکنده ست مرا ۲
نیستم موسی و در طور فکنده ست مرا ۱
همچو موجی که به ساحل فتد از شورش بحر
جوش نزدیکی او، دور فکنده ست مرا ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱ - تو دریایی و طغرا قطره، کی از قطره می آید
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳ - تا جان فدا نمایم، بر زخمه های مطرب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
