خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از ناتوانی عقل در برابر ستمگری روزگار و گردون سخن می‌گوید و به ناامیدی و شکایت از شرایط اشاره دارد. او از قانع نشدن به کم و تحمل سختی‌ها می‌گوید و احساس درماندگی را بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و انتقادی است که درک آن برای سنین پایین دشوار بوده و ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا ناامیدکننده باشد.
شماره ۹۵ - می شد از خشک و تر این خاکدان قانع به سنگ
می شد از خشک و تر این خاکدان قانع به سنگ
عقل اگر می بود چون کبک دری، دیوانه را ۱
با ستم فرمای گردون، راه حرفی وانشد
ماند در دل شکوه ها از آسیابان دانه را ۲
عقل اگر می بود چون کبک دری، دیوانه را ۱
با ستم فرمای گردون، راه حرفی وانشد
ماند در دل شکوه ها از آسیابان دانه را ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴ - منت آب خضر نیست جوی بر سر ما
گوهر بعدی:شماره ۹۶ - چون تنور لاله از دودی نشد قسمت پذیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
