خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساسات و عواطف خود در مواجهه با عشق و هوس سخن می‌گوید. او از دردها و رنج‌های زندگی شکایت دارد و ترس از بی‌عدالتی و ستم را بیان می‌کند. همچنین، نگرانی از افشا شدن احساساتش توسط دیگران را نشان می‌دهد.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند هوس و ترس از ستم نیاز به بلوغ فکری دارند.
شماره ۵۴ - ساقی پیاله داد به چنگ هوس مرا
ساقی پیاله داد به چنگ هوس مرا
مطرب چو نی نواخت به تار نفس را ۱
در کاروان شوق ز تنهاروان شدم
از راه برد بس که فغان جرس مرا ۲
لب بسته ام ز شکوه بیداد روزگار
ترسم فزون شود ستم از دادرس مرا ۳
خود را به فکر آن لب میگون نمی دهم
ترسم ز بوی باده بگیرد عسس مرا! ۴
مطرب چو نی نواخت به تار نفس را ۱
در کاروان شوق ز تنهاروان شدم
از راه برد بس که فغان جرس مرا ۲
لب بسته ام ز شکوه بیداد روزگار
ترسم فزون شود ستم از دادرس مرا ۳
خود را به فکر آن لب میگون نمی دهم
ترسم ز بوی باده بگیرد عسس مرا! ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳ - به شب زلف بتان، روز تمام است اینجا
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - کمان طالع ما تیر برنمی تابد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
