خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر عشق و رنج‌های ناشی از آن است. شاعر خود را پروردهٔ عشق می‌داند و از دیگران می‌خواهد که عیب‌هایش را نادیده بگیرند. او اشاره می‌کند که در سفر زندگی، مایه و توان او مانند آب کاهش یافته و آنچه باقی مانده، تنها برای ادامهٔ راه کافی است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار بوده و مناسب مخاطبان با درک بالاتر از ادبیات و احساسات انسانی است.
شماره ۵۲ - ما خزان پرورده عشقیم، عیب ما مکن
ما خزان پرورده عشقیم، عیب ما مکن
گر نبیند بویی از بهبود، رنگ زرد ما ۱
مایه ما در سفر، چون آب شد نقصان پذیر
آنچه ماند از مایه، خواهد گشت راه آورد ما ۲
گر نبیند بویی از بهبود، رنگ زرد ما ۱
مایه ما در سفر، چون آب شد نقصان پذیر
آنچه ماند از مایه، خواهد گشت راه آورد ما ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱ - شوق به روی تیغ دویدن به پای خود
گوهر بعدی:شماره ۵۳ - به شب زلف بتان، روز تمام است اینجا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
