خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، غزلی عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از گرمای عشق، مستی و هوشیاری، یاد روزهای گذشته، و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. او از تأثیرات عمیق عشق و غم بر روح و روان خود می‌نویسد و از مفاهیمی مانند عقل و جنون در برابر عشق یاد می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.
شماره ۴۱ - کو دم گرمی که سوزد پنبه گوش مرا
کو دم گرمی که سوزد پنبه گوش مرا
شور هشیاری چشاند مغز بیهوش مرا ۱
یاد ایامی که در دولتسرای می فروش
افسری بود از سبوی می، سر دوش مرا ۲
شب که با روی بهارافشان درآمد در بغل
بهتر از صد باغ و بستان کرد آغوش مرا ۳
در گلستان خواندن رویت،سرانگشت ادب
کرد نیلوفر ز مالش، لاله گوش مرا ۴
تا شدم همسنگ طغرا در ترازوی غمت
با جنون صرف می سنجد خرد، هوش مرا ۵
شور هشیاری چشاند مغز بیهوش مرا ۱
یاد ایامی که در دولتسرای می فروش
افسری بود از سبوی می، سر دوش مرا ۲
شب که با روی بهارافشان درآمد در بغل
بهتر از صد باغ و بستان کرد آغوش مرا ۳
در گلستان خواندن رویت،سرانگشت ادب
کرد نیلوفر ز مالش، لاله گوش مرا ۴
تا شدم همسنگ طغرا در ترازوی غمت
با جنون صرف می سنجد خرد، هوش مرا ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰ - غارتگر حیا نکنی جام باده را
گوهر بعدی:شماره ۴۲ - بوسه به پیغام داد و گشت پشیمان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
