خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از طغرا، شاعر ایرانی، بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و ناامیدی است. شاعر از عشق نافرجام، بیتوجهی معشوق و رنجهای عاشقی سخن میگوید. او از رنگپریدگی، رمیدن صید (معشوق) و بیتوجهی معشوق شکایت دارد. همچنین، از دلسوختگی، بیرنگی در عاشقی و ناامیدی از امید میگوید. در پایان، از طغرا میخواهد که از او شیوه غریبگویی را بیاموزد.
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناامیدی و رنج عاشقی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۸ - از باده پس نیامد، رنگ پریده ما
از باده پس نیامد، رنگ پریده ما
برگشتگی ندارد، صید رمیده ما ۱
دیشب به ما درآویخت، امشب ز ما عنان تافت
گویی ندیده ما را، آن شوخ دیده ما ۲
کندیم دل ز شمشاد، از بهر آن سهی قد
پیوند سرو گردید، شاخ بریده ما ۳
در عاشقی نداریم رنگی ز سرخ رویی
ماند به شبنم گل، در خون تپیده ما ۴
بر کشتزار امید، یک جو نمی نشیند
صد کوه اگر بغلتد،از آب دیده ما ۵
طغرا ز ما بیاموز، طرز غریب گویی
هم در غزل نگه کن، هم در قصیده ما ۶
برگشتگی ندارد، صید رمیده ما ۱
دیشب به ما درآویخت، امشب ز ما عنان تافت
گویی ندیده ما را، آن شوخ دیده ما ۲
کندیم دل ز شمشاد، از بهر آن سهی قد
پیوند سرو گردید، شاخ بریده ما ۳
در عاشقی نداریم رنگی ز سرخ رویی
ماند به شبنم گل، در خون تپیده ما ۴
بر کشتزار امید، یک جو نمی نشیند
صد کوه اگر بغلتد،از آب دیده ما ۵
طغرا ز ما بیاموز، طرز غریب گویی
هم در غزل نگه کن، هم در قصیده ما ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷ - گر بود بند قبا از موی گل باریکتر
گوهر بعدی:شماره ۲۹ - شکوه دانه و دام از نفس انداخت مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.