خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر دلبستگی شاعر به معشوق (ساقی) و زیبایی‌های اوست. شاعر از دیدن روی معشوق و موهایش لذت می‌برد و دل به او سپرده است. او حتی چشمه کوثر را به آب سبوی معشوق ترجیح می‌دهد و بازگشت به سوی معشوق را هدایت به اصل خود می‌داند. در پایان، شاعر اشاره می‌کند که حتی در قیامت نیز روی معشوق نجات‌بخش خواهد بود.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نیاز به توضیح و درک بیشتری داشته باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای عرفانی ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.
شماره ۱۹ - ماییم و دیدن گل روی تو ساقیا
ماییم و دیدن گل روی تو ساقیا
دلبستگی به سنبل موی تو ساقیا ۱
از آب حسن، موج به خورشید می زند
جامی که خاک خورده ز کوی تو ساقیا ۲
بی استخاره خرد و بی صلاح هوش
دادیم دل به روی نکوی تو ساقیا ۳
هرگز دلم به چشمه کوثر نمی کشد
تا آب خورده ام ز سبوی تو ساقیا ۴
ما را کند هدایت رجعت به اصل خود
برگشتن پیاله به سوی تو ساقیا ۵
طغرا اگر نهد ز جهان، مست پا به حشر
خواهد نجات یافت به روی تو ساقیا ۶
دلبستگی به سنبل موی تو ساقیا ۱
از آب حسن، موج به خورشید می زند
جامی که خاک خورده ز کوی تو ساقیا ۲
بی استخاره خرد و بی صلاح هوش
دادیم دل به روی نکوی تو ساقیا ۳
هرگز دلم به چشمه کوثر نمی کشد
تا آب خورده ام ز سبوی تو ساقیا ۴
ما را کند هدایت رجعت به اصل خود
برگشتن پیاله به سوی تو ساقیا ۵
طغرا اگر نهد ز جهان، مست پا به حشر
خواهد نجات یافت به روی تو ساقیا ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - دست نتوان داشتن یکبارگی از کار عشق
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - نه من از میکده بیرون روم، نه زاهد از مسجد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
