خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد عشق و فراق می‌نالد و از معشوق می‌خواهد که از ناله‌هایش انتقاد نکند. او خود را مانند شبنمی می‌داند که از گرمای عشق معشوق آب می‌شود و آرزوی بوسیدن لب‌های گلبرگ‌گونه او را دارد.
متن حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
شماره ۷ - گر دلم نالان شد از دست بتان، عیبش مکن
گر دلم نالان شد از دست بتان، عیبش مکن
کاوش ناحق، به فریاد آورد ناقوس را ۱
همچو شبنم، آب می گردم ز تاب عارضش
تا ز گلبرگ لب او می ربایم بوس را ۲
کاوش ناحق، به فریاد آورد ناقوس را ۱
همچو شبنم، آب می گردم ز تاب عارضش
تا ز گلبرگ لب او می ربایم بوس را ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - دلم در نازکی باج از پر پروانه می گیرد
گوهر بعدی:شماره ۸ - در بام فلک، ماه چه سان رنگ نبازد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
