خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از نعمتهای الهی مانند بادهٔ کوثر، بخشش بهار و روزی مقرر سپاسگزاری میکند و به توکل و امید به خداوند اشاره دارد. همچنین، از هنر شعر و سخنوری به عنوان موهبتی الهی یاد میشود.
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'باده ز کوثر' و 'نمکین تر' ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این اشعار نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۴ - فردوس را نمونه ساغر دهد به ما
فردوس را نمونه ساغر دهد به ما
آن ساقی ای که باده ز کوثر دهد به ما ۱
آزادگان چو سرو به دست تهی خوشند
بهر چه آن بهار کرم،زر دهد به ما؟ ۲
ما را ز اهتمام توکل پسند نیست
روزی رسان چو رزق مقرر دهد به ما ۳
طغرا امید هست که بحرآفرین شعر
جوش سخن ازین نمکین تر دهد به ما ۴
آن ساقی ای که باده ز کوثر دهد به ما ۱
آزادگان چو سرو به دست تهی خوشند
بهر چه آن بهار کرم،زر دهد به ما؟ ۲
ما را ز اهتمام توکل پسند نیست
روزی رسان چو رزق مقرر دهد به ما ۳
طغرا امید هست که بحرآفرین شعر
جوش سخن ازین نمکین تر دهد به ما ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳ - بیند چگونه غیر تو بیننده خدا
گوهر بعدی:شماره ۵ - در محبت سست بنیادیم چون قصر حباب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.